ارزش آدمها در گرانی

گرانی و ارزون بودن بعضیا؛ طنز تلخ این روزها:

در اقتصاد رفتاری، وقتی تورم بالا می‌رود، مغز به «حالت کمبود» می‌رود و منابع شناختی‌اش را برای بقا ذخیره می‌کند؛ نتیجه: رفتارهای «ارزان» مثل خساست عاطفی و بی‌تفاوتی اجتماعی افزایش می‌یابد، نه به‌خاطر ذات آدم‌ها، بلکه به‌خاطر ترس ناخودآگاه از دست دادن. آیا «ارزون» بودن در گرانی، استراتژی بقاست یا انتخاب؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه اقتصاد رفتاری بازتعریف کرد: وقتی «همه چیز گران» می‌شود، «ارزون» بودن بعضی‌ها نه یک ویژگی ذاتی، بلکه نشانه‌ی زخم اقتصادی است؛ آدم‌هایی که برای بقا، احساسات و توجه‌شان را هم جیره‌بندی می‌کنند.