چرا گرونترین درسهای زندگی از ارزونترین آدما میآید؟:
مغز ما به دلیل «سوگیری منفیگرایی» تجربیات تلخ را با وضوح بیشتری ثبت میکند، چون از دید تکاملی تهدیدها نسبت به پاداشها اولویت بقا دارند. آدمهای ناچیز با تحمیل درد، درسهایی میدهند که از حافظه پاک نمیشوند. پژوهشها نشان میدهد خاطرات منفی تا ۶۳٪ جزئیات بیشتری نسبت به خاطرات مثبت دارند. آیا واقعاً این زخمها ارزش این همه دقت را داشتند؟
راهکار:
آدمهای بیارزش مانند معلمهای ناخواستهای هستند که شهریهشان درد است، اما مدرکشان خردی تلخ. شاید این درسها آنقدر گراناند که یاد بگیریم حساب بانکی عاطفیمان را جدیتر مدیریت کنیم.