وارثان درد: وقتی رنج موروثی میشود:
مطالعات در زمینه «اپیژنتیک» نشان میدهند که تجربیات استرسزا و تروما میتوانند بیان ژنها را تغییر داده و این تغییرات—مثل حساسیت بیشتر به اضطراب—به نسلهای بعد به ارث برسند. ما واقعاً ممکن است بار درد اجدادمان را در سلولهای خود حمل کنیم. آیا این به معنای محکومیت بیپایان است یا آگاهی از این چرخه، کلید شکستن آن است؟
راهکار:
این ایده را میتوان با بررسی مفهوم «ترومای بیننسلی» در روانشناسی گسترش داد؛ مطالعهای که نشان میدهد چگونه خاطرات و واکنشهای عاطقی میتوانند از طریق ژنتیک و رفتار به نسلهای بعد منتقل شوند.