حرفهای تک سایز و مغزهایی که نمیکشند!:
مغز انسان در هر ثانیه تنها ۶۰ بیت اطلاعات را پردازش میکند. جملات پیچیده مثل یک فایل ZIP شدهاند که فقط ذهنهایی با پهنای باند بالا میتوانند آنها را از حالت فشرده خارج کنند. به همین خاطر است که حرفهای عمیق در برخی ذهنها جایی پیدا نمیکنند؛ آنها فاقد کدک لازم هستند. شما تا حالا شده حرفی بزنید که در ذهن طرف مقابل باز نشود؟
راهکار:
انگار مغزها مثل درگاههای USB هستند؛ بعضی فقط فایلهای ساده را میخوانند و از پس فرمتهای پیچیده برنمیآیند. حرفهایتان یک فایل ZIP است که روی یک سیستم قدیمی باز نمیشود. به جای کوچک کردن حرف، بدانید که محدودیت از سمت گیرنده است، نه فرستنده.