تو یه حس خاصی داری، یه جور آرامش نایاب که هیچجا پیدا نمیشه جز کنار تو. حضورِت مثل نسیمیِ که حتی خستگیِ روزایِ سخت رو از تنم میبره.
تو اونی هستی که با یه لبخندت، میشه دوباره به دنیا دل بست، میشه دوباره عاشق زندگی شد. هر بار که اسمت میاد، انگار قلبم یادش میافته هنوز میتونه محکمتر بتپه.
تو نه فقط یه آدمی، تو قراری، یه حس موندگار، یه تکیهگاه امن وسط همهی بیقراریهام. با تو، حتی سکوت هم معنا داره،️