چشمها دریچه روح هستند اما گاهی دروغ میگویند:
جالبه بدونید که در علم روانشناسی، پدیدهای به اسم «تغییر جهت نگاه هنگام دروغ» یه باور رایج اما نادرسته. تحقیقات دانشگاه میشیگان نشون داده دروغگوها لزوماً به چپ یا راست نگاه نمیکنند؛ برعکس، دروغگویان حرفهای تماس چشمی بیشتری برقرار میکنند تا باورپذیرتر به نظر برسند. حتی یک آزمایش معروف در FBI نشان داد که برخی افراد میتوانند مردمک چشم خود را آگاهانه گشاد کنند تا اعتماد ایجاد کنند. پس شاید حقیقت در پلک زدنهای ناخودآگاه یا ریزحرکات لبها پنهان باشه، نه خود چشمها. سوالش به ذهن شما چیه: آیا تا حالا کسی رو با «نگاه صادقانه» فریب خوردید؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه هم نگاه کرد: چشمها نه فقط دریچه روح، بلکه یک صحنهی نمایش هستند که بازیگرانش میتوانند نقش یاد بگیرند. تحقیقات نشون داده افراد حرفهای (مثل ماموران سرویس مخفی) با تمرین میتونند حرکات چشم رو کنترل کنند و دروغ بگویند بدون اینکه لو بروند. پس شاید بهتره به جای قضاوت بصری، به ناهماهنگی بین حرف و حرکت بدن توجه کنیم.