حسرت یادگیری زبان و سکوت اجباری:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که سکوت، بخشهای خلاقانهی مغز را فعالتر از صحبت به زبان دوم میکند. سکوت یعنی صافی که افکار را غلیظ میکند. مگر نه اینکه بزرگان ادب فارسی هم در سکوت شعر میسرودند؟ این حرفهایی که نمیزنی، شاید گنجینهی پنهان خودت باشد. آیا سکوتت فقدان کلمات است یا نوعی انتخاب آگاهانه؟
راهکار:
سکوت خودش یک زبان است. ندانستن کلمات گاهی عمیقترین حرفها را میزند. شاید وقتش رسیده که به جای حسرت، همان چند کلمهای را که بلدی با همین سکوتت بگویی.