حرفای تک سایز؛ چرا هر مغزی نمیپذیرد؟:
وقتی حرف میزنیم، مغزمان بهطور پیشفرض دچار «نفرین دانش» میشود: تصور میکنیم دیگران همانقدر زمینه و واژگان دارند که ما داریم. هرچه بیشتر بدانی، سختتر میتوانی خودت را جای کسی بگذاری که نمیداند. برای همین پیامهای تکسایز اغلب فقط به مغزهایی میرود که از قبل با ما همفرکانساند، نه ذهنهای تازه.
راهکار:
حرفهای تکسایز مثل کفش تکسایزند؛ مشکل از پا نیست، از قالب است. برای ارتباط واقعی یا اندازه را تغییر بده یا مخاطب را.