ارتباط با خانواده

به زنده‌ها سر بزنید؛ مرده‌ها حالشان خوب است:

پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی می‌گویند انسان‌ها پس از مرگ عزیزان، بیشتر از «احساس گناهِ ندیدنشان» رنج می‌کشند تا از خودِ فقدان. پدیده‌ی «پشیمانی پیش‌بینی‌شده» باعث می‌شود فکر کنیم بعداً جبران می‌کنیم، اما مغز برای ارتباط زنده اکسیتوسین ترشح می‌کند و برای غیبت، کورتیزول. مراسم خاکسپاری در اصل برای بازماندگان است تا گرهِ وجدانشان را باز کنند. چرا منتظر آن روز می‌مانیم؟

راهکار:

ایده‌ی خلاقانه: یک «فهرست دیدار» بسازید و هر هفته یکی از آدم‌های زنده‌ی زندگیتان را انتخاب کنید؛ بدون مناسبت، فقط برای دیدنش.