خودشناسی؛ راز اینکه همه عالم از توست:
در علوم اعصاب، مغز بهجای ثبت واقعیت، مدلی از جهان میسازد؛ نظریهٔ «پیشبینی فعال» میگوید ادراک بیرونی، محصول بازخورد مدل درونی است. حتی یافتههای فیزیک کوانتوم نشان میدهد مشاهدهگر در شکلگیری واقعیت نقش دارد. پس «همه عالم از توست» نهتنها شعر، بلکه صورت انسانیِ اصل درهمتنیدگی است. آیا علم دارد به عرفان میرسد؟
راهکار:
این جمله در واقع نگاهی روانشناختی را در لباس شعر بیان میکند: تصویر تو از دنیا، بازتاب حالتی است که با خودت داری. اگر درون پذیراتر و مهربانتر شود، همان دنیای بیرونی هم نرمتر و قابلدرکتر دیده میشود.