نمیدونم قرار بود چقدر زنده بمونم؛ عمیقترین پاسخ عاشقانه:
در روانشناسی، «اثر اوج-پایان» نشان میدهد که ما تجربههای عاطفی را نه بر اساس مدت زمان، که بر اساس شدیدترین لحظه و پایانشان قضاوت میکنیم. اینجا عشق نه با ساعت، که با افق نهایی زندگی سنجیده میشود؛ یعنی کل پهنای هستی. بدین ترتیب، پاسخ «نمیدونم قرار بود چقدر زنده بمونم» از منظر علمی، بهترین مقیاس برای عمق یک رابطه است.
راهکار:
این پاسخ درخشان، عشق را از مقیاس کمی فراتر میبرد و به یک قرارداد حیاتی تبدیل میکند: گویی هر تپش قلب، تعهدی برای دوست داشتن است. شاید بتوان گفت عمق عشق را نه با «چقدر»، که با «تا کجا» باید سنجید.