معماری وجود: از ارگ بم تا نقش جهان:
ارگ بم، بزرگترین بنای خشتی جهان، طی قرنها در برابر زلزلهها ایستاد تا سرانجام در سال ۱۳۸۲ تقریباً نابود شد. این فرآیند تدریجی فروپاشی، در تضاد کامل با استحکام برنامهریزیشده و تزئینات پایدار میدان نقش جهان اصفهان است. این دوگانگی، استعارهای عمیق از دو سرنوشت ممکن برای یک تمدن یا حتی یک فرد ارائه میدهد: فروپاشی تدریجی از درون یا ایستادگی غنیشده از بیرون. آیا این نابودی ارگ بم، ناشی از ضعف ماده اولیه بود یا غفلت در مرمت؟
راهکار:
این بیت را میتوان با نگاهی به فلسفه «معماری وجود» مارتین هایدگر گسترش داد؛ او معتقد است انسان با ساختن، خود را در جهان آشکار میکند. شاید بتوانید این ایده را در یک پست جدید بررسی کنید.