ایران من

عشق به ایران: ریشه در خاک، حضور در جهان:

مغز انسان سلول‌های مکانی دارد که با دیدن یا تصور مکان‌های آشنا فعال می‌شوند و دوپامین ترشح می‌کنند. عشق به وطن یک پدیده شیمیایی-عصبی است. جالب این که در نوروساینس به این 'نوستالژی مکانی' می‌گویند. آیا احساس شما هم از این نوع است؟

راهکار:

این عشق به وطن، مانند ریشه‌های یک درخت که در عمق زمین است، اما برگ‌هایش در آسمان‌های مختلف می‌رقصد. تعلق به یک مکان، محدودیت نیست، بلکه منبع قدرت است.

و تو ایران منی - شعری کوتاه برای وطن: