ایران جای زندگی

طنز تلخ: چرا قبرستان‌های ایران بهشت نامیده می‌شوند؟:

در یونان باستان به گورستان می‌گفتند «نِکروپولیس» یعنی شهر مردگان؛ در قرن نوزدهم اروپا با واژه‌ی «باغ-آرامگاه» مرگ را طبیعی‌سازی کردند. به این مکانیزم روانی می‌گویند «تلطیف»: واژه‌ی زیبا جای واقعیت تلخ را می‌گیرد تا درد قابل تحمل شود. «بهشت» روی سردرِ قبرستان، توصیفِ مکان نیست؛ التماسِ بازمانده‌هاست. آیا اسمِ بهشت، مرگ را راحت‌تر می‌کند یا فقط آدم را از ساختنِ بهشتِ همین‌جا منصرف؟

راهکار:

این نگاه تلخ را می‌شود برگرداند: اسمِ بهشت روی قبرستان، آرزوی زنده‌هاست نه جای مرده‌ها. شاید طنزِ تو یک پرسش پنهان دارد: برای ساختنِ «بهشت» روی زمین، از کجا شروع کنیم؟