ایران در سایه است؛ هشدار عمو سینا علیه سکوت:
در روانشناسی ارتباطات، «مارپیچ سکوت» توضیح میدهد که چطور ترس از انزوا، آدمها را به سکوت وامیدارد و این سکوت جمعی، قدرت ظاهری اکثریت را چند برابر میکند. ایران در سایه یعنی همین: هر سکوت، آن سایه را سنگینتر و متراکمتر میسازد. نکتهٔ ترسناک اینجاست که سکوت، معماری اجتماعی خودش را دارد. آیا واقعاً انتخاب شخصی ماست یا معمار نامرئیِ ترس آن را میسازد؟
راهکار:
سکوت، تایید ناخواسته سایه است. حتی یک زمزمه هم میتواند مرزهای ظلمت را بشکند. تصور کن هر واژهات یک روزنه نور است.