بالاتر از سیاهی؛ طنز تلخ ایرانی بودنه:
سیاهترین مادهٔ ساخت بشر، وانتابلک، ۹۹.۹۶۵٪ نور را میبلعد؛ اما تمدن ایرانی در ۲۵۰۰ سال، اعراب، مغول، صفویه و تحریم را بلعیده و همچنان شوخی میسازد. در روانشناسی اجتماعی به این حالت «طنز بقا» میگویند؛ مکانیزمی که درد را به هویت جمعی تبدیل میکند. شاید «بالاتر از سیاهی» یعنی جایی که دیگر رنگ معنا ندارد، فقط روایت باقی میماند.
راهکار:
این جمله یک پارادوکس «غرور زخمی» است: هرچه شرایط تیرهتر، هویت روشنتر. میتوانی آن را به یک نمودار طنز تبدیل کنی؛ محور افقی سختیهای تاریخی، محور عمودی طنز ایرانی — خط همیشه صعودی میماند.