رفاقت امام حسین؛ قشنگترین رفاقت دنیا:
در تاریخ، رفاقت با امام حسین فقط «دوستی عاطفی» نبود؛ پدیدهای اجتماعی است: یارانش با وجود آزادی مشروط از دشمن، «مرگ با حسین» را برگزیدند. حبیب بن مظاهر ۷۵ساله برای کربلا صدها کیلومتر پیاده رفت. لشکر ابن سعد چند برابر بود، اما انسجامشان عقیده بود، نه قبیله. روانشناسی به این همبستگیِ هزینهبر «تعهد هویتی» میگوید؛ چیزی که در دنیای امروز کمیاب است. سؤال: اگر رفاقت با هزینه سنجیده شود، چه کسی کنار شما میماند؟
راهکار:
برای محتوای پست، این جمله حسینی را به موقعیت امروزی پیوند بزن: «در سختترین لحظهات کنار کی میایستی؟» همین سؤال میتواند کامنتها را درباره وفاداری فعال کند.