ایرادگیری مردم

فرشته هم باشی صدای بال زدنت رو مخه!:

در طبیعت، صدا همیشه مزاحم نیست؛ نشانه است. خفاش‌ها با پژواک صدای بال شب‌پره‌ها شکار می‌کنند و برخی پروانه‌ها با شنیدن فرکانس بال خفاش، بال‌زدن را متوقف می‌کنند. صدای بال، امضای حضور است، نه ایراد. اگر فرشته هم بال بزند، صدایش بخشی از بودن اوست. چرا صدا را مزاحم می‌بینیم و سکوت را معیار؟

راهکار:

صدای بال، امضای حرکت است؛ کسانی که سکوت را معیار می‌گیرند، هر حضوری را مزاحم می‌بینند. شاید مسئله صدای بال نیست، عادت به شنیدن نفس زندگی است.