شعر شهریار: بدون تو شهر ارزش دیدن ندارد:
تحقیقات روانشناسی محیطی نشون میده که مغز ما مکانها رو با حافظه عاطفی پیوند میزنه. وقتی یه نفر مهم از زندگیمون میره، اون مکانها دیگه برامون «خونه» نیستن - فقط «جا» میشن. شهریار این رو قرنها پیش درک کرده بود. آیا شما هم مکانهایی دارید که بدون یه نفر خاص براتون خالی شدن؟
راهکار:
این بیت رو میتونی به عزیزت بگی و بعد ازش بخوای که خاطرهش از یک شهر خاص رو با هم به اشتراک بذارید؛ مثلاً بپرس: «کدوم شهر یا کافه رو بدون من دوست نداری؟»