عاشق یار قدیمیام ماندم که مال دیگری شد:
مغز وقتی عاشق میشود، تصویری شیمیایی از طرف مقابل میسازد و همان تصویر را «پاداش» مینامد. حالا که او مال دیگری شده، مدارهای دوپامین هنوز نسخهی قدیمی را پخش میکنند؛ یعنی تو عاشق یک خاطرهای، نه آدم کنونی. پژوهشهای عصبشناسی میگویند عشق طولانی مدت شبیه اعتیاد است: محرک قبلی فعال میشود، حتی اگر نتیجهای نداشته باشد. پس این ماندن، وفاداری نیست؛ یک لوپ قدیمی در سیستم پاداش است. آیا میشود مغز را عاشقِ نسخهی تازهای از زندگی کرد؟
راهکار:
این جمله، دو زمان را کنار هم گذاشته: تو هنوز در «حالِ» گذشتهای، و او در «حالِ» دیگری. آن عشق، متعلق به آدمِ قبلیِ تو بود؛ تو الان آدمِ دیگری هستی. اگر بنشینی و بنویسی «منِ امروز چه چیزی از آن رابطه میخواهم»، شاید کشف کنی که دلت برای خودت تنگ شده، نه برای او.