اورتینک شبانه

شب پرستاره و اورتینک دوباره؛ شعر فکرهای نیمه‌شب:

پژوهش‌های علوم اعصاب می‌گویند نشخوار فکری عمدتاً از شبکه حالت پیش‌فرض مغز می‌آید؛ شب‌هنگام با کاهش محرک بیرونی، این شبکه فعال‌تر می‌شود. اما دیدن آسمان پرستاره حس «شگفتی» می‌سازد و موقتاً مدار خودارجاعی را خاموش می‌کند. پارادوکس اینجاست: مغز برای امنیت، دوباره همان مسیر فکر را انتخاب می‌کند. چرا آسمان پرستاره را بهانه‌ی رها شدن نمی‌کنی؟

راهکار:

این جمله در واقع مغزی را نشان می‌دهد که به‌جای لالایی، دنبال سوژه می‌گردد؛ معکوسش می‌تواند این باشد: هر ستاره را یک فکر تمام‌شده ببین و بگذار آسمان به‌جای تو فکر کند.