اولین و آخرین ذوق

تو اولین و آخرین ذوق این بچه‌ایی:

در روانشناسی خاطره، اصل «اوج-پایان» می‌گوید ما یک تجربه را نه بر اساس میانگین لحظات، که بر اساس شدیدترین لحظه و لحظهٔ پایانی‌اش به یاد می‌آوریم. حافظهٔ هیجانی ما ذاتاً دوقطبی است. اولین ذوق دوپامینی و آخرین ذوق اکسی‌توسینی، هر دو در یک آرشیو عصبی مشترک ذخیره می‌شوند. جالب آنکه مغز، این دو را اغلب هم‌زمان بازخوانی می‌کند و برای همین، دلتنگی شیرین است.

راهکار:

شاید این «آخرین ذوق» شروع یک سکون عمیق باشد، نه پایان. مثل خوابی که پیش از بیداری بزرگ، طولانی‌تر و سنگین‌تر می‌شود.