آبادی مسموم برج بلند در اوج تباهی:
آیا میدانستی در روانشناسی به این حس «نوستالژی تلخ» میگویند؟ مغز ما خاطرات را نه عینی، بلکه با بار احساسیِ لحظهی یادآوری بازسازی میکند. پس آن برج بلند شاید هرگز آنقدرها هم باشکوه نبوده، اما اوج تباهیاش حالا در ذهنت بزرگتر شده. این تحریف حافظه، مکانیزم بقاست تا از تکرار اشتباه جلوگیری کنیم. چه چیزی در آن برج برای تو اینقدر واقعی بود که حالا ویرانش میبینی؟
راهکار:
این حس رو میشه به یه شعر کوتاه یا یه نقاشی ساده تبدیل کرد؛ گاهی تخلیه هنری، تلخی رو قابل تحملتر میکنه.