انزوا و درونگرایی

سکوت زمانی که کسی تو را درک نمی‌کند:

در روانشناسی، این حالت «تنهایی وجودی» نامیده می‌شود؛ احساسی جهانی که از شکاف ذاتی بین تجربه‌ی ذهنی یک فرد و درک دیگران از آن ناشی می‌شود. فیلسوفانی مانند هایدگر آن را بخشی جدایی‌ناپذیر از «بودن» انسان می‌دانند. آیا این سکوت را نوعی حفاظت از خود می‌بینید یا زندانی خودساخته؟

راهکار:

این حس درون‌گرایانه می‌تواند نقطه قوتی باشد. نوشتن یا ثبت این افکار در یک فضای خصوصی (مثل دفترچه یا یک فایل صوتی) می‌تواند به شفاف‌سازی و حتی کشف جنبه‌های جدیدی از این سکوت کمک کند.