انزوا و عشق

عشق یک‌طرفه و ناتوانی در شروع رابطه:

پژوهش‌های تصویربرداری مغز نشان می‌دهد عشق یک‌طرفه همان مدار اعتیاد را فعال می‌کند؛ دوپامین و هسته اکومبنس دقیقاً مثل مصرف کوکائین بالا می‌رود. نکته عجیب‌تر: در عشق متقابل این فعالیت منظم‌تر می‌شود، اما در عشق بی‌جواب، مغز در حالت «جستجوی جایزه‌ی نامطمئن» می‌ماند. پس این نیمهٔ منزویِ قلب، معتادِ نرسیدن بود، نه عاشقِ تو.

راهکار:

این درد، عشق نیست؛ ترس از طرد شدنه. وقتی بخشی از وجودت نمی‌تواند «شروع کند»، یعنی خواهانِ رابطه نیست، خواهانِ امنیت است. عشقِ واقعی راه می‌سازد؛ دلبستگیِ اجتنابی فقط تماشا می‌کند.