لقمه گنده تر از دهن؛ وقتی کیفیت آدمای دورت رو میفهمی:
در روانشناسی اجتماعی، «تئوری ناهماهنگی شناختی» توضیح میدهد که پس از یک سرمایهگذاری عاطفی یا مالی سنگین، مغز تمایل شدیدی به توجیه آن دارد، حتی اگر طرف مقابل شایستگی نداشته باشد. این میل به «ثابتکردن» انتخاب اولیه، گاهی باعث میشود سالها در دایرهای از افراد نامناسب بچرخیم. آیا این بار معیارهایت را عوض میکنی یا فقط بازیگران را؟
راهکار:
این تجربه میتواند نقطه شروعی برای «مهندسی اجتماعی» شخصی باشد: لیستی از ارزشهای غیرقابل مذاکرهات در روابط را بنویس. دفعه بعد، پیش از سرمایهگذاری عاطفی، افراد را با این معیارها محک بزن، نه با حرفهایشان.