امید به آینده و عدم قطعیت در جمله شاید یک روز:
در فیزیک کوانتوم، ذره تا لحظه مشاهده در همه حالتهای ممکن وجود دارد. جمله «شاید یک روز و شاید هم هیچوقت» دقیقاً همین برهمنهی احتمالات را تداعی میکند. از طرفی، روانشناسان میگویند مغز ما عدم قطعیت را بهعنوان تهدید تفسیر میکند و ترجیح میدهد حتی خبر بد قطعی باشد تا یک شاید مبهم. آیا ما در زندگیهای مدرن یاد گرفتهایم با این ابرموقعیت احتمالها کنار بیاییم یا هنوز اسیر دوگانهی امید و ناامیدیایم؟
راهکار:
این جمله دو راهی ذهن انسان را نشان میدهد: بین امید و واقعبینی. شاید بتوان آن را بهعنوان یادآوری برای تمرکز بر لحظه حال تفسیر کرد؛ یعنی بهجای سرگشتگی در احتمالات، از همین الان برای ساختن آن 'یک روز' اقدام کنیم.