لطف مکرر تا کجا خوبه؟ مرز مهربانی و حق مسلم:
آیا میدانستید که در روانشناسی «سازگاری لذتی» (Hedonic Adaptation) باعث میشود پس از چند بار تکرار یک رفتار خوب، مغز دیگر دوپامین ترشح نکند و آن را عادی فرض کند؟ یعنی اگر مهربانی مداوم باشد، بهراحتی تبدیل به «حق مسلم» میشود و قدردانی از بین میرود. چه مرزی بین لطف و توقع میکشید؟
راهکار:
این جمله به پدیدهای مشهور در روانشناسی به نام «سازگاری لذتی» (Hedonic Adaptation) اشاره دارد: انسان به مرور به محرکهای مثبت عادت میکند و دیگر آنها را لطف نمیداند، بلکه حق خود میپندارد. پس مهربانی حسابشده و با فاصله، اثرگذاری بیشتری دارد.