انتظار برای ناشناخته

سخت‌ترین لحظه انتظار: ندانستن پایان یا بودن:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد مغز انسان عدم قطعیت را حتی از یک نتیجه منفی قطعی بدتر تحمل می‌کند. در آزمایش‌ها، افراد ترجیح می‌دهند شوک الکتریکی را بلافاصله دریافت کنند تا در بلاتکلیفی بمانند. این یعنی «نم‌دانستن» از خود «بدترین» هم آزاردهنده‌تر است. آیا این قاعده در روابط عاطفی هم صدق می‌کند؟

راهکار:

شاید سخت‌ترین بخش، خود انتظار نیست، بلکه ناتوانی در تصمیم‌گیری برای توقف یا ادامه است. منتظر ماندن یک انتخاب فعال است، نه یک موقعیت منفعل. آیا حاضرید ریسک قطعی‌سازی را بپذیرید؟