انتظار برای غیرممکن

انتظار برای ممکن شدن غیرممکن:

در روان‌شناسی، «اثر انتظار» نشان می‌دهد مغز هنگام چشم‌داشت پاداش، دوپامین بیشتری از خود پاداش آزاد می‌کند؛ یعنی انتظار برای امر غیرممکن می‌تواند اعتیادآورتر از تحقق آن باشد. آزمایش‌های تأخیر پاداش هم این شکاف بین «داشتن» و «منتظر ماندن» را تأیید کرده‌اند.

راهکار:

«غیرممکن» اغلب یک برچسب زمانی است، نه یک واقعیت مطلق؛ چیزی که در مقیاس یک روز غیرممکن به نظر می‌رسد می‌تواند در مقیاس چند سال ترکیبی از چند احتمال کوچک باشد. انتظار را می‌توان به جای توقف، به دیدن احتمالات ریزتر تبدیل کرد؛ همان‌جا که ذهن به جای «همه یا هیچ»، طیف می‌بیند.