انتظار شعور از بعضیها: مثل اتوبوس برای هواپیما:
این استعاره دقیقاً به یک پدیدهٔ روانشناختی به نام «سوگیری انتظار» اشاره دارد: ما مدام از دیگران رفتاری متناسب با معیارهای خودمان توقع داریم، در حالی که هرکس در «ایستگاه ذهنی» خودش سوار وسیلهٔ متفاوتی میشود. جالب اینجاست که مغز انسان برای کاهش ناهماهنگی شناختی، ترجیح میدهد منتظر بماند تا اینکه بپذیرد وسیلهٔ نقلیهای در کار نیست. سوال: آیا تا حالا شده خودت برای کسی «اتوبوس» باشی که او منتظر «هواپیما»ست؟
راهکار:
این متن یک استعارهٔ طنزآمیز از ناامیدی است. اگر واقعاً از کسی انتظار شعور دارید، شاید وقتش رسیده که ایستگاه اتوبوس را عوض کنید و بروید سراغ فرودگاه آدمهای فهمیده.