انتصاب محسن رضایی

انتصاب محسن رضایی به شورای عالی امنیت ملی:

در ساختارهای سیاسی، شوراهای عالی امنیت ملی اغلب تحت نفوذ شبکه‌های غیررسمی قدرت قرار دارند، پدیده‌ای که در علوم سیاسی «دولت سایه» نامیده می‌شود—جایی که افراد فاقد پست رسمی، مانند مشاوران خانواده یا محافل نزدیک، تعیین‌کننده واقعی خط مشی‌ها هستند. در ایران، نمونه تاریخی آن نفوذ دفتر رهبری در دهه ۶۰ بر نهادهای موازی بود. جالب اینجاست که در آمریکا، اندیشکده‌هایی مثل «پروژه نسل جدید» مستقیماً ترکیب شورای امنیت ملی را پیشنهاد می‌دهند. آیا این انتصاب، بازآرایی شبکه نفوذ در رأس سیاست‌گذاری امنیتی را نشان می‌دهد؟

راهکار:

نکته تکمیلی: برای تحلیل انتصابات در شورای عالی امنیت ملی، به جایگزینی افراد و سوابق نظامی/اقتصادی آنها دقت کنید؛ این تغییرات اغلب سیگنالی از تحول در اولویت‌های امنیتی کشور است.