رمز وفاداری تتوکارها: دوست داشتن انتخابهای دائمی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد هرچه برای یک انتخاب هزینه بیشتری بپردازیم (درد، زمان، هزینه)، مغزمان برای کاهش ناهماهنگی شناختی، آن را بیشتر ارزشمند میبیند. تتو نماد کامل یک تصمیم دردناک و برگشتناپذیر است؛ به همین دلیل تتوکارها به طور ناخودآگاه یاد میگیرند انتخابهایشان را عمیقاً دوست داشته باشند. این پدیده «توجیه تلاش» نام دارد. آیا این توجیه تلاش در روابط عاطفی هم کار میکند؟
راهکار:
تتو یک نشانه بیرونی از تعهد درونی است. شاید بدون جوهر هم بتوانیم انتخابهایمان را با همان شور و قطعیت بپذیریم و از آنها مراقبت کنیم. هر تصمیم مهم که با آگاهی گرفته شود، ارزش دوست داشته شدن دارد، حتی اگر روی پوست حک نشود.