انتخاب من تویی

همه را آزمودم؛ تو بهترین آدم زندگی هستی:

در روانشناسی، بعد از هر انتخاب مهم، مغز ناهماهنگی شناختی را با «سوگیری تأیید» کم می‌کند: گزینه‌ی برگزیده را بهتر از واقعیت می‌بیند. آزمایش‌های «پارادوکس انتخاب» هم نشان می‌دهد کاهش گزینه‌ها رضایت را بالا می‌برد، اما عشق از جنس مقایسه نیست؛ یک روایت ساخته‌شده است که هر روز بازنویسی می‌شود. اگر کسی دیگر را هرگز ندیده بودی، باز هم همین حس را داشتی؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به‌جای یک نتیجه‌گیری ساده، به «بازآفرینیِ هرروزه‌ی عشق» تعبیر کرد؛ یعنی هر بار که آدم‌های دیگر را می‌بینی و دوباره به او می‌اندیشی، داری انتخاب اول را تازه نگه می‌داری.