تنها معیار طلایی برای وقت گذاشتن روی آدمها: تربیت خانوادگی:
نکتهای علمی اما کمتر شنیدهشده: پژوهشی ۳۰ ساله در دانشگاه مینهسوتا نشان داد کودکانی که والدینشان زمان بیشتری برای بازی آزاد، گفتوگو و همدلی صرف کردهاند، در بزرگسالی نه فقط همدلتر، بلکه قشر پیشپیشانی مغزشان (مرکز تصمیمگیری اخلاقی) به طور فیزیکی ضخیمتر است. یعنی وقت تربیتی والدین، معماری مغز را تغییر میدهد. حالا فکر میکنی اگر برای کسی وقت بگذاری که این معماری را ندارد، برندهای یا در حال سرمایهگذاری در یک ساختمان بدون زیربنا؟
راهکار:
پیشنهاد خلاقانه: میتوانی نشانههای ریز تربیت را در سه موقعیت ساده امتحان کنی: نحوه برخورد طرف مقابل با گارسون رستوران، واکنش به شنیدن «نه»، و چگونگی پایان دادن به بحث. هر سه، ویترین تربیت خانوادگیاند و در مدت کوتاهی خود را نشان میدهند.