تصمیم درست اما سخت؛ جملهای که همه ما زندگی کردهایم:
در علوم اعصاب به این «هزینه فرصت از دست رفته» میگویند. بعد از هر انتخاب، قشر کمربندی پیشین مغز، سناریوی گزینهی ردشده را بارها شبیهسازی میکند تا از تکرار خطا جلوگیری کند. پس «کاش تصمیم درست این نبود» فقط یک جملهی احساسی نیست؛ الگوریتم بقای مغز است که حتی درستترین انتخاب را بهعنوان یک «از دست دادن» ثبت میکند. آیا این بهای تکامل برای آزادی انتخاب است؟
راهکار:
شاید درستیِ هر انتخاب را از سنگینیاش بشناسی؛ اگر آسان بود، نامش «تصمیم» نبود، «امتداد» بود. این جمله یعنی وجدان بیداری داری، نه مسیر اشتباه.