چشمهایت را آموزش بده: هرکسی لیاقت دیده شدن ندارد:
آیا میدانستی مغز انسان روزانه حدود ۱۱ میلیون بیت اطلاعات دریافت میکند ولی فقط ۵۰ بیت آن به آگاهی میرسد؟ این یعنی «ندیدن» یک مکانیزم بقاست، نه بیادبی. انتخابت برای «دیدن» یعنی به کسی حق ورود به حریم ذهنت را دادهای. سوال اینجاست: آیا تا به حال به کسی دقت کردهای که بعداً پشیمان شدهای؟
راهکار:
این جمله یک اصل مهم در روانشناسی مرزهای شخصی را منعکس میکند: «توجه انتخابی» (Selective Attention). پیشنهاد میکنم در کنار این نگاه، یک لیست ذهنی از ویژگیهایی که برایت ارزشمند است بساز و فقط به کسانی که آن ویژگیها را دارند، «اجازه دیده شدن» بده.