انتقام روزگار

کسی که دلت را شکست، خودش هم خواهد شکست:

قانون کارما: شکستن دل دیگران و عاقبت آن:

یک حقیقت روانشناختی جالب: «عدالت باور» (Just-World Hypothesis) باعث می‌شود ذهن ما ناخودآگاه رویدادها را به صورت پاداش و مجازات تفسیر کند. یعنی اگر کسی رنج بکشد، باور می‌کنیم قبلاً گناهی کرده. این جمله هم از همان الگوی ذهنی تغذیه می‌کند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چقدر از قضاوت‌های روزمره تحت تأثیر همین سوگیری است؟

راهکار:

این جمله بازتاب مکانیزم‌های روانی «بازپرداخت ذهنی» و «سوگیری عدالت باور» است: ما تمایل داریم رنج‌های گذشته را به رویدادهای بعدی گره بزنیم. در واقع کارما یک قانون خطی نیست، بلکه الگوی رفتاری ماست که تکرار می‌شود. اگر این حس را داری، شاید وقتش است که چرخه را با بخشش بشکنی.