چرا آدمها برای چیزی که هرگز فراموش نکردهاند برمیگردند؟:
آیا میدانستید اثر «زیگارنیک» نشان میدهد ذهن ما کارهای ناتمام را تا ۹۰٪ بهتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپارد؟ این یعنی «برگشتن برای چیزی که فراموش نشده» دقیقاً نیاز مغز به بستن یک چرخهٔ ناقص است. در عصبشناسی، یادآوری خاطرات احساسی باعث ترشح دوپامین میشود و وابستگی ایجاد میکند. سؤال: آیا بازگشت واقعاً برای جبران است یا فقط مغز ما دنبال تکمیل یک الگوی ذهنی میگردد؟
راهکار:
این جمله تلویحاً میگوید بازگشت به خاطر یک خاطرهٔ ناقص است. اثر زیگارنیک در روانشناسی میگوید ذهن ما کارهای ناتمام را ۹۰٪ بیشتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپارد. پس شاید برگشتن یعنی تلاش برای تکمیل یک پروندهٔ ذهنی، نه یک رابطهٔ واقعی.