انتقام گرفتن با سکوت

نادیده گرفتن بهترین انتقام: نگاه روانشناسی:

در آزمایش‌های عصب‌شناسی، نادیده گرفته شدن همان بخش قشر کمربندی قدامی مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کند. یعنی بی‌توجهی از نظر بیولوژیکی یک زخم واقعی است. جالب‌تر این که مغز افراد خودشیفته به توجه معتاد است؛ قطع این منبع، استرس شدیدتری نسبت به توهین ایجاد می‌کند. پس نادیده گرفتن صرفاً یک استعاره اخلاقی نیست، یک سلاح سایکوفیزیولوژیک است که مستقیماً مدار پاداش مغز را گرسنه می‌گذارد.

راهکار:

نادیده گرفتن همیشه انتقام نیست؛ گاهی انتخاب آگاهانه‌ای است برای حفظ مرزهای روانی. در واقع، این سکوت نیست که قدرت می‌آفریند، بلکه آزادی از نیاز به واکنش نشان دادن است. تو تصمیم می‌گیری انرژی‌ات را خرج چه کسی نکنی، و این بی‌اعتنایی، نه دشمن را تنبیه می‌کند، نه تلخ است. فقط یعنی زندگی‌ات برایش فضایی ندارد.