به کارما فرصت بده یا خودت اقدام کن؟:
در روانشناسی به این «باور به دنیای عادلانه» میگویند؛ پژوهشی در ۱۹۶۵ توسط لرنر نشان داد آدمها برای حفظ این باور، تقصیر را گردن قربانی میاندازند. کارما در اصلِ هندی به چرخههای تولد ربط دارد، نه تسویهحساب هفتگی! وقتی میگویی کارما حل کند، شاید داری اختیار را به یک زمانبندی فراقانونی واگذار میکنی. آیا این صبر، واقعاً صبر است یا ترس؟
راهکار:
این طرز فکر مثل این است که نتیجه را به نیرویی بیرونی بسپاری؛ گاهی کارما یعنی آگاهی از انتخابهای خودت، نه انتظار جبران از طرف دیگران.