انتقام از کسی که دلت رو شکوند

انتقام از کسی که دلت رو شکوند؛ چرا نباید فراموش کرد:

فکر انتقام در مغز مثل یک پاداش فوری عمل می‌کند؛ مدار لذت را روشن می‌کند اما هم‌زمان نشخوار ذهنی، کورتیزول را بالا نگه می‌دارد و حافظه هیجانی درد را تقویت می‌کند. به همین دلیل است که مرور مکرر ظلم، بیش از خودِ آن آسیب، بدن را در حالت هشدار نگه می‌دارد. این یک پارادوکس عصبی است: مغز برای تسکین خودش، زخم را تازه‌تر می‌کند.

راهکار:

دل شکستگی که آدم را به سکوت می‌کشاند، گاهی شبیه یک زخم باز می‌ماند نه یک پایان. از نگاه روان‌شناختی، به رسمیت شناختن درد بدون فراموش کردنِ اجباری، اولین قدم برای بیرون آمدن از نقش قربانی است؛ چون انتقام ذهنی معمولاً انرژی‌ای را می‌سوزاند که برای بازسازی خودت لازم داری.