انتقال تجربه به دیگران

حقایقی که می‌شه فهمید ولی نمی‌شه فهموند:

پولانی، فیلسوف شناخت، اسم این را «دانش ضمنی» گذاشت: «بیشتر از آنچه می‌توانیم بگوییم، می‌دانیم.» دوچرخه‌سواری را با کتاب نمی‌شود یاد داد؛ مغز قاعده را ناهشیار درونی می‌کند و فقط حسش منتقل می‌شود. عصب‌شناسی این را با پردازش ناخودآگاه و نورون‌های آینه‌ای توضیح می‌دهد؛ می‌شود چیزی را نشان داد، اما تجربه‌ی اول‌شخص را نه. عشق مگر جز همین است؟

راهکار:

شعر و روایت، پل رساندن همین نافهموندنی‌هاست؛ یک تجربه یا خاطره‌ی شخصی بنویس که یک‌جایش دقیقاً همین حسِ «فهمیدنی ولی ناقابل‌انتقال» را زنده کند.