تناقض حکومت پرستی و تجاوز خارجی به وطن:
یک اصل روانشناسی سیاسی: 'ناهماهنگی شناختی' باعث میشود انسانها برای کاهش تنش درونی، حقایق را تحریف کنند. وقتی کسی به 'حکومت پرستی' متهم میشود ولی خودش تجاوز خارجی را راه نجات میداند، در واقع دارد تناقضش را با برچسبزنی به دیگران توجیه میکند. آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چرا برخی، 'وطن' را از 'حکومت' جدا نمیکنند؟
راهکار:
این پارادوکس یادآور پدیده 'خودفریبی گروهی' است؛ در تاریخ، نمونههایی مانند 'فتح ایران توسط اعراب' یا 'جنگ عراق و ایران' نشان میدهد که چگونه افراد برای فرار از یک بحران، به دشمن خارجی امید میبندند.