انشالله

انشالله آخرش خوب: امید به پایان خوش:

در روانشناسی، 'اثر پایان' (End Effect) نشان می‌دهد که مردم خاطرات خود را بر اساس لحظات پایانی قضاوت می‌کنند، نه کل تجربه. همین باعث می‌شود امیدوار باشیم 'آخرش خوب' می‌شود، حتی اگر میانه راه سخت باشد. آیا این امید واقع‌بینانه است یا یک توهم شیرین؟

راهکار:

نگاه دیگر: امید به آخر خوب، یک سوگیری ذهنی است که ما را از واقعیت مسیر دور می‌کند. آیا واقعاً آخرش خوب می‌شود یا این فقط یک خوش‌بینی است؟