ساختن هیولا از آدم و فرار از آن:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «انسانزدایی» وجود دارد: وقتی کسی را هیولا میخوانیم، قشر پیشپیشانی مغز (مرکز همدلی) کمکار میشود و آمیگدال (مرکز ترس) فعالتر؛ یعنی بهمعنای واقعی تهدید میبینیم، نه انسان. جالب است که همین مکانیسم در نسلکشیها استفاده میشود. هیولایی که میسازید، شاید سایهی ناخودآگاه خودتان باشد.
راهکار:
هیولایی که از آن فرار میکنی، اغلب بازتابی از ترسهای ناشناختهی خودت است. دفعهی بعد، قبل از هیولا ساختن، از خودت بپرس: کدام بخش وجودم را در او میبینم؟