انسانیت موقت

بعضی آدما فقط بعضی وقتا آدمن! راز دوگانگی شخصیت:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که «خودپنداره» ما ثابت نیست، بلکه در هر تعامل اجتماعی بازسازی می‌شود. نظریه «خود نمایشی» گافمن می‌گوید ما روی صحنه زندگی، نقش‌های مختلفی بازی می‌کنیم. جالب اینجاست که مغز انسان برای بقا، «حالت پیش‌فرض» خود را در جمع تغییر می‌دهد. پس شاید «آدم بودن» یک حالت لحظه‌ای است، نه یک هویت ثابت. سوال: آیا می‌توان در خلوت هم «انسان» ماند؟

راهکار:

این جمله به دوگانگی در رفتار انسان‌ها اشاره دارد. شاید بتوان آن را به مفهوم «خود واقعی» در مقابل «نقش اجتماعی» تعبیر کرد: هر کس بسته به موقعیت، بخشی از وجودش را فعال می‌کند. سوال اینجاست: آیا انسان‌ها در لحظات خاص «انسان‌تر» می‌شوند یا فقط نقاب برمی‌دارند؟