تفاوت انسانهای سازنده و تماشاگران تاریخ در چیست؟:
آیا میدانستی در روانشناسی به این پدیده «اثر تماشاگر» میگویند؟ تحقیقات نشان داده هرچه تعداد افراد در یک موقعیت بیشتر باشد، احتمال کمککردن کمتر میشود. مثلاً در آزمایشی معروف، وقتی یک نفر در خیابان نقش زمینخورده را بازی میکرد، ۹۰٪ عابران کمک کردند، اما وقتی دو نفر دیگر هم حاضر بودند، آمار به ۲۰٪ رسید. تفاوت واقعی در تصمیم به «عمل کردن» است، نه «نظر دادن». حالا بپرسیم: در کدام لحظههای روزمره ما هم تماشاگریم؟
راهکار:
این جمله به پدیدهای روانشناختی به نام «انتشار مسئولیت» اشاره دارد. برای عملیسازی، یک حوزه از زندگیات را که فقط ناظر آن هستی انتخاب کن و امروز یک گام کوچک برای پذیرش مسئولیت در آن بردار.