چرا همه نقاب میزنند؟ تظاهر در میان انسانها:
آیا میدونستی طبق نظریه «دراماتورژی» گافمن، همه ما روی صحنه زندگی، نقشهایی رو اجرا میکنیم که تماشاگران (دیگران) ازمون انتظار دارن؟ حتی در خلوتترین لحظات، ذهن ما ناخودآگاه برای نقش بعدی آماده میشه. مغز انسان یه «تئاتر دائمی» میسازه تا از طرد شدن جلوگیری کنه. سوال اینجاست: آیا میتونیم نقابها رو کنار بزنیم، یا خودِ «بینقابی» هم یه جور تظاهر به سادگیست؟
راهکار:
این نگاه عمیق رو میشه با مفهوم «مدیریت تصویر» از اروینگ گافمن کامل کرد: هر کس در هر موقعیت نقاب متفاوتی میزنه، چون جامعه ازش انتظار داره. به جای سرزنش، ببین چقدر از این تظاهر برای بقای روابط ضروریه؟ شاید حقیقتهای تلخ پشت این نقابها، آسیبپذیرتر از اون چیزی باشن که تصور میکنی.