هرچقدر خوب باشی، باز هم تنها میمیری؟:
مطالعهی هاروارد روی ۷۲۴ مرد نشان داد نزدیکترین عامل به طول عمر، کیفیت روابط است؛ انزوای اجتماعی حتی از چاقی هم کشندهتر است و با کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز برابری میکند. عجیبتر اینکه مغز تنهایی را همانند درد جسمی پردازش میکند و التهاب ژنی را بالا میبرد. پس «خوب بودن» شاید نجاتبخش نباشد، اما «متصل بودن» واقعاً مرگآور است.
راهکار:
بازنویسی تیز: تنها آمدن و تنها رفتن قرارداد بیولوژیک است؛ اما آنچه میان این دو رخ میدهد، کل ماجراست. تنهایی پایان نیست، فقط پسزمینهی انتخابهای ماست.